Yazı Detayı
29 Ağustos 2019 - Perşembe 14:22
 
Bismillâh…
Mir Mehmet ÖZTÜRK
adommedya@gmail.com
 
 

Bismillâh…

 

“Bismillâh her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız…” mademki bir yola revan olacağız o halde evvela Bismillah’la başlayalım…

Yol ömürdür. Gidilir gidilir tükenir… Ne güzel demiş Aşık Veysel

Dünyaya geldiğim anda

Yürüdüm aynı zamanda

İki kapılı bir handa

Gidiyorum gündüz gece…”

Gitmek var birde aşığın dediği gibi. İnsan nereden nereye giderse gitsin. Hep kendine gider. Ya kendinden gider ya kendine gider. Ötesi yok…

İnsan her ne ararsa alemde onu bulur der bir Allah dostu...

Yani neye talipsen o seni bulur. Ya sen onu bulursun ya da o seni bulur. Dünyamız, içinde bulunduğumuz âlem hepsi bire enerji döngüsünün parçacıkları. Damarlarınızı hareket ettiren nöronlardan tutunda, kana rengini veren alyuvarlara kadar hepsi bu döngünün parçacıkları. Madem insan bu âlemin en muhteşem canlısı, öyle diyor çünkü Yaratan

“… Biz insanı en güzel biçimde yarattık…”(Tin-4)

En güzel, en özel, en donanımlı, en zeki ve dahi en deli, en bilmez ve finalde en cahil…

“Sonra onu aşağıların aşağısına indirdik…”(Tin-5)

En güzel ne yüce ve en aşağı… Sınırı belirleyen çit insanın ta kendisidir…

Ve … “Şüphesiz bir emaneti göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmek istemediler, ondan çekindiler. Onu insan yüklendi. Çünkü o çok zalimdir, çok cahildir…” (Azhab-72)

 

Bir tarafta bilge, peygamber olan insan ötekinde cahil insan ..

İşte hayatın ve dünyamızın sınırlarını çevreleyen sitoplazmik çerçeve bunlardan ibaret…

Ya arşın dibindesin yada yerin yedi kat altında.

Seç birini…

Seçim tamamen senin… Yol belli… Yani Tarık

Şimdi yol dedik insana çıktı…

Yolcu dedik insan çıktı..

Ama bir önemlisi var ki ..

Yol arkadaşı yani Refik…

Ne güzel demiş eskiler …

Evvel refîk bade'l-tarîk..

Refik yol arkadaşı. Eskiler eşlerini tarif ederken Refikemiz derlerdi. Ne güzel bir söz…

Yol arkadaşım demek. Hayat yolculuğunda yol arkadaşım. Şimdiki sözler hem ucuz hem kadirşinas değil.

Refik yol arkadaşı da Tarık da yol demek. Yol dedik ilk önce ama daha önemlisi yol arkadaşı… Sizi hangi yola sevkelerse o yol sizin kişiliğinizi dönüştürür. Hele ki şu yaşadığımız 21. Yüzyılda refik o kadar önemli ki… Çok sıkça duyarım sokaktan derler ki eskiden çocuklar sokakta büyürdü bir sorun yoktu şimdi altın döşeklere serdik ama ahlakları bozuk… eee azizim eskiden sokak temizdi… şimdi altın döşekler bile kirli!

Eskiden sokak arasında biri küfretti mi bir büyük çekerdi kulağından ama büyüklerde öyle kendi aralarında ayrılmazdı. Yani bizim büyüğümüz sizin büyüğünüz vs. diye ayrılmazdı. Saygı vardı. Sevgi içtendi. Şimdi sokak bozuk… Cadde bozuk. Mahalle bozuk. Yada şuradan gidelim tümden gelmeyelim tüme varalım….

Anne bozuk.

Baba bozuk.

Aile bozuk.

Sokak bozuk

Cadde bozuk

Mahalle bozuk

Şehir bozuk.

Ülke bozuk

Velhasıl Dünya bozuk kardeşim…

Bunca bozuğun içinde gel de bozulmadan kal... İşte aslolan bu!

İnsan bu yoğurt değil ya ekşidi mi at çöpe. İnsan her yüzünde en hızlı kötü koku yayan canlıdır. En hızlı ve en kötü koku…

 

Yani yiğitlik bozulmadan kalabilmekte…

Aslında bu madalyonun bir yüzü… Bir diğer yüzü de var… İnsan iyi

Aile iyi… Dünya iyi…

İşin özü yine insan da... Yani kalpte… Ne güzel diyor Nazım

…bütün mesele yürekte

Yani sevebilmekte…”

 

Dünya da ki tüm kötü kokuların tek ve en kesin ilacı sevgidir.

Sevgi kapkaranlık bulutlarla kaplı bir karanlık vadiyi, rengârenk çiçeklerle donatır…

Sevgi karanlık gönülleri bir fener gibi aydınlatır…

Sevgi hayattır…

Sevin karşılıksız sevin. Bir kuşun bir ağacı sevdiği gibi veyahut bir köstebeğin bir toprağa sarıldığı gibi sarılın sevgiye o size doğru yolu gösterecektir.

Sevgi ile kalın…

 

Mir Mehmet ÖZTÜRK

22.08.2019

 

 
Etiketler: Bismillâh…,
Yorumlar
Haber Yazılımı