11.03.2026 14:55:00
İsmet ÜNAL
Kıvırmanın İnce Sanatı: Dün Balıkları Ürkütüyordu, Bugün Kızılelma Gözler Oldu”
Siyaset sahnesinde kıvırmak, adeta bir cambazlık gösterisi. Dün “İHA balıkları ürkütüyor” diye alay edenler, bugün Bayraktar TB-3’ün kanadına gözlerini dikmiş durumda. Dün “köprüye gerek yok” diyenler, bugün “köprüden geçiş ücretleri yüksek” diye veryansın ediyor. Dün “füze testine ne gerek var” diye küçümseyenler, bugün “S-400 devrede mi bari?” diye soruyor.
Cumhuriyet Halk Partisi’nin yazar-çizer takımı, yıllarca Türkiye’nin savunma sanayiindeki atılımlarını yok saydı. “Keşke yapılmasaydı” diyebilecek kadar ileri gittiler. Ama ne oldu? Dünya çapında ses getiren projeler ortaya çıkınca birden bire sahiplenmeye başladılar. “Bunları yapmak zorundalar” demeye başladılar. Mecburiyet bahanesiyle milli projeleri sahiplenmek, ikiyüzlülük değil de nedir?
TUSAŞ, ASELSAN, ROKETSAN, TÜBİTAK… Bu kurumlar zaten vardı. Ama son 10–15 yılda dünya çapında işler çıkarmaya başladılar. O zaman neden sahiplenmediniz? Neden küçümsediniz? Bugün “mecburdular” diyerek kıvırmak, siyasetin en konforlu hâli. Dün yok saydıkları hizmetleri bugün mecburiyet bahanesiyle sahiplenmek, aslında kendi tabanlarının beklentisine göre kıvırmaktan başka bir şey değil.
Türkiye’nin çevresi ateş çemberine dönmüşken, savunma sanayiinde yapılan yatırımların önemini artık inkâr edemiyorlar. Ama mesele şu: bu yatırımların değerini görmek için illa füze yağmuru mu beklemek gerekiyordu? Dün “balıkları ürkütüyor” diye küçümsenen İHA’lar, bugün “ülkenin güvenliği için şart” diye sahipleniliyorsa, bu dönüşümün adı kıvırma değil de ne olabilir?
Sonuçta siyaset, kitlelerin hangi söylemi benimsediğiyle şekilleniyor. Dün küçümsenen projeler, bugün “bizim de sahiplenmemiz gereken milli işler” diye pazarlanıyor. İroni şu ki, dün “keşke yapılmasaydı” diyenler, bugün “bunları yapmak zorundalar” diyerek kendilerini aklamaya çalışıyor.
